کنار گلبنی               خوش رنگ و بو           طاووس زیبا
با پر صد رنگ خود          مستانه زد               چتری فریبا

از غرورش هرچه من                        گویم یک از صدها نگفتم
نکته‌ای در  وصف  آن                         افسونگر   رعنا   نگفتم

تاج رنگینی به سر داشت               خرمنی گل جای پر داشت
در  میان   سبزه  هر  سو              بی‌خبر از خود  گذر  داشت

هر زمان بر خود نظر بودش سراپا
                                       نخوتش افزون شد از آن چتر زیبا
                   بی‌خبر از کار دنیا

من که خود مفتون هر نقش و جمالم
                                    هر زمان پابند یک خواب و خیالم
                خوش بُدم گرم تماشا

چو شد ز شور او          فزون غرور او        پای زشتش شد هویدا
هر کسی در این جهان                          باشد اسیر زشت و زیبا

چو غنچه بسته شد    پرش شکسته شد     تا بدید آن زشتی پا
هرکسی در این جهان                          باشد اسیر زشت و زیبا

من همان طاووس مستم                      چتر خود نگشاده بستم
یک جهان  ذوق  و   هنر                         هستم ولی با صد دریغا

سینه‌ای بی‌کینه   دارم                          روح چون  آیینه دارم
گنجِ شعر و شور و حالم                         این همه نقدینه دارم
جلوه    آن  مرغ   شیدا                          گفته جان   پرور  من
پای   آن  طاووس   زیبا                            این دل  بی‌دلبر من

من این آهنگ مرضیه رو خیلی دوست دارم.اگه دوست دارید شما هم دانلود کنید و هر وقت گوش می کنید یاد من بیفتید.

ت:یک گناه خیلی خیلی خیلی خیلی بزرگ کردم.البته گناهم نا خواسته بوده.خیلی عذاب وجدان دارم. دارم میمیرم